's Ochtends hebben we wat langer geslapen. Er stond immers nog maar 570km op het menu. Het ontbijt was merkelijk beter dan de vorige dag (ditmaal wel niet buiten in de zon).
Het overleg bij het ontbijt bleek een unaniem antwoord op te leveren: de reizigers willen zo snel mogelijk naar huis. Vandaar: vandaag geen uitstapjes. De enige cultuur waren de films op de DVD-spelertjes in de auto: Harry Potter en de vuurbeker, de drie biggetjes en the incredibles...
Na de gebruikelijke ergernis over de GPS die ons verkeerd stuurt ('t zal wel aan mij liggen, maar die technologie is toch nog voor verbetering vatbaar), noorderburen met een sleurhut, kibbelende kinderen en 'is het nog ver', kwamen we moe maar voldaan thuis in een warm huis.
Ik ben blij dat onze auto de hele rit kranig heeft uitgereden: bijna 6000km!
Onze poes blies naar ons, 'als protest'. Na een uurtje lijkt ze ons terug te herkennen als gewone familieleden. Bedankt, Oma, voor de goede zorgen!
Slaapwel!
Walter.
Woody’s gone but he's not forgotten (2 months later)
16 jaar geleden
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten