Epiloog

We zijn nu enkele dagen thuis en alles gaat terug zijn gewone gangetje. De auto moet morgen binnen voor onderhoud: een nieuwe lucht- en dieselfilter, nieuwe olie: hij heeft het verdiend.

Ik vroeg daarnet even aan de kinderen wat ze vonden van de reis. De onderstaande lijstjes vatten hun (en onze) antwoorden samen:

Dit vond ik het leukste aan de reis:

• Michiel : aquapark in Torremolinos


• Pieter : het bezoek aan le Pont du Gard


• Elien : het luisteren naar de audioguides in Orange


• Mama : dat we al een deftige uitstap konden maken met de kinderen


• Papa : het bezoek aan de Pont du Gard

Dit vond ik het vervelendste aan de reis:

• Michiel : het autorijden


• Pieter : het autorijden


• Elien : op de rand van het zwembad vallen


• Mama : de kinderen die druk doen in de auto (als we er bijna zijn)


• Papa : de kibbelende kinderen

Dit zou ik willen veranderen aan onze reis:

• Michiel : langer in Spanje blijven + met het vliegtuig gaan


• Pieter : langer in Spanje blijven


• Elien : een vakantie zonder pech en pijntjes


• Mama : totaal niet moeten koken


• Papa : zonder gekibbel op reis

We hopen dat jullie de blog leuk vonden. Tot volgend jaar!

Lieve en Walter.

Terugreis - dag 4 - waar is die stal van ons?

's Ochtends hebben we wat langer geslapen. Er stond immers nog maar 570km op het menu. Het ontbijt was merkelijk beter dan de vorige dag (ditmaal wel niet buiten in de zon).

Het overleg bij het ontbijt bleek een unaniem antwoord op te leveren: de reizigers willen zo snel mogelijk naar huis. Vandaar: vandaag geen uitstapjes. De enige cultuur waren de films op de DVD-spelertjes in de auto: Harry Potter en de vuurbeker, de drie biggetjes en the incredibles...

Na de gebruikelijke ergernis over de GPS die ons verkeerd stuurt ('t zal wel aan mij liggen, maar die technologie is toch nog voor verbetering vatbaar), noorderburen met een sleurhut, kibbelende kinderen en 'is het nog ver', kwamen we moe maar voldaan thuis in een warm huis.

Ik ben blij dat onze auto de hele rit kranig heeft uitgereden: bijna 6000km!

Onze poes blies naar ons, 'als protest'. Na een uurtje lijkt ze ons terug te herkennen als gewone familieleden. Bedankt, Oma, voor de goede zorgen!

Slaapwel!

Walter.

Terugreis - dag 3 - Romeinse pracht

Dit was de topdag van onze terugreis. Vandaag stonden er maar 480km op het programma: voldoende tijd dus om onze kinderen te laten kennismaken met de pracht van de Frankrijk's Romeinse verleden.

We zijn de dag gestart met buiten te ontbijten (een uniek pluspunt van het Etap hotel) in het zonnetje. Daarna gauw op weg.

Mijn redenering: ik moet het zwaarste geschut bovenhalen om mijn kinderen de cultuurmicrobe te laten opdoen. Wat is er beter dan... le Pont du Gard?

De omgeving was wel grondig anders dan wanneer ik (20 jaar geleden?) de Pont du Gard met vake en moeke heb bezocht.

Met de nodige omkadering over het ingenieursschap van de Romeinen (papa kan het niet laten) en de nodige schattingen waarin de kinderen mee kunnen denken (bv. hoe hoog is de brug? Waarom zijn er uitsteeksels aan de brug?), had ik echt de indruk dat ze 'mee' waren. We zijn tot bovenop de heuveltop geklommen om de brug in al haar glorie ook van bovenuit te kunnen bekijken.

Daarna hebben we met onze blote voeten in de Gardon gestaan. Dit was een unieke combinatie van 'kijken, wandelen en spelen'. Een aanrader voor iedereen met kinderen. De parking kost maar 5EUR voor een hele dag (een sterk contrast met de 30EUR voor ons gezin in de arena van Nîmes).

Ik had hier echt het gevoel van 'God in Frankrijk'.

Ik zat toch nog een beetje in mijn maag met de ontgoocheling die de arena van Nîmes was geweest.
Het amphitheater in Orange is een klasse beter. Dus: op naar Orange. Het amphitheater is iets minder duur dan de arena maar met gratis audiogids (in het Nederlands!). De kinderen waren opnieuw meer dan geboeid. Ik had niet gedacht dat pas bij de 10de audiogids-stop de eerste tekens kwamen van 'het is genoeg geweest'. Een ijsje was de ultieme afloop van dit leuke bezoek. Alweer een aanrader!

Dan hebben we het gros van de afstand afgelegd tot in Beaune, waar het Hotel Dieu ligt, een van mijn onvergetelijke jeugdherinneringen. Ik was eerst verontwaardigd omdat ik dacht dat het mozaiek-dak langs de buitenkant vervangen was door een zwart dak. Ik dacht al aan toeristen-geldklopperij (achteraf bleek dat het dak dat ik voorhad al altijd zwart was geweest). Jeugdherinneringen vervagen...

Nu ja, toch een toegangsticket gekocht en de binnenkant gaan bekijken. Ik moet toegeven: prachtig. En dat vonden de kinderen ook. Als toemaatje hieronder een opname zonder flash van het doek van Rogier Vanderweyden dat er te bewonderen is.


Het laatste stukje naar Dijon werd goedgemaakt door de gedachte dat er terug een degelijke douche in de kamer op ons stond te wachten.

Een meer dan geslaagde dag. Toen ik 's avonds France 3 opzetten bleek er nog een rechtstreeks uitzending van de "Chorégies" te zijn vanuit Orange... met Georges Prêtre en Roberto Alagna. Prachtig! Dat de kindjes erin geslaagd zijn om samen de nacht door te brengen zonder ruzie lijkt een bagatel, maar we hebben er toch van genoten!

Walter.

Terugreis - dag 2 - vers Nîmes

Tegen 9u30 vertrokken we richting Nîmes (hiernaast zie je hoe knus 'ons zus' op de kamer van mama en papa geslapen heeft).
De reis was doorspekt met het gebruikelijke gekibbel in de auto. Met 3 kinderen Samenleven op 1.5m² is niet makkelijk. Af en toe verliezen we ook ons geduld wel eens.

Tegen 17u arriveren we in ons Hotelletje, ditmaal van het merk 'Etap'. De kwaliteit is merkelijk minder dan de voorgaande Ibis-kamers. Nu ja, we zijn rap terug uit de kamers gaan lopen om de stad te gaan bekijken.

We hebben de arena bezocht - een echte ontgoocheling: de arena is in gebruik voor popconcerten e.d., waardoor het middenplein geasfalteerd werd en de tribunes bezet met lelijke tijdelijke constructies: dit blijkt zijn geld echt niet waar te zijn.



Na ons avondmaal in een pizzeria (alweer...) vlakbij de arena, zijn we nog even gaan wandelen in de Jardin de la Fontaine. Mooi!

Walter.

Terugreis - dag 1 - op naar Valencia

We moesten toch eens gaan kijken waar die lekkere paella vandaan komt. Op naar Valencia dus.

Deze ochtend om 8u met een zwaar gevoel opgestaan (paella + bier + wijn + whiskey zijn de schuldigen) en na oprommelen, inpakken en de auto in te laden waren we klaar voor.... ontbijt!

Bacon and eggs... je zou haast twijfelen of we wel in Spanje op vakantie zijn. Nu ja, Andalucia begint toch meer op een Engels wingewest te gelijken....

Tegen 10u20 waren we eindelijk op weg. Rijden, rijden en nog eens rijden...
760 km voor de boeg... De kindjes hebben onderweg twee films gekeken, waardoor de tijd wat sneller vooruitging.

Tegen 17u15 zijn we aangekomen in Valencia, Alfafar. Snel ons hotel gevonden, en dan op zoek naar het wetenschapspark, waar heel wat moderne architectuur moet te zien zijn. De GPS besliste er anders over en bracht ons naar het strand... daar hebben we dan maar met onze voeten in het warme water gelopen en de vlieger op gelaten.










Bij het terug hotelwaarts rijden, had onze GPS kuren: hij resette zich (reproduceerbaar) op een vaste plek en koos bij reboot de vorige bestemming. Hierdoor hebben we 2x hetzelfde lusje doorlopen... Tom, tom, tom....

Een vakantie in Spanje zou niet af zijn zonder een bezoek aan de Burger King. Normaal traditioneel op de luchthaven van Malaga. Deze maal nabij ons hotel in Alfafar.
morgen weer een dag.

Walter.

Paella Valenciana

Gisteravond zijn Juan en Rosie (met hun zoon Juan, zijn vriendin Laetitia en 'abuela', la senora Rosa) hun jaarlijkse paella komen maken. Hoewel de kinderen niet dol zijn op paelle (en dus op voorhand fish-'n'-chips hadden gegeten) , was Pieter weer hulpkok.

Tegen 21u had Rosie gedaan met werken en konden we starten.

Hieronder het recept voor de originele paella uit Valencia:
- valenciaanse witte bonen laten weken (24h op voorhand)
- snijboontjes schoonmaken
- vlees in stukken snijden (konijn en kip)
- pan schoomaken
- pan waterpas op vuur zetten
- vuur aansteken
- olijfolie in de pan gieten, tot de helft van het oppervlak 'onder olie' staat
- zout toevoegen
- als de olijfolie heet is, het vlees (kip en konijn) erin doen en met het nodige 'omdraaien' aanbakken.
- als het vlees goed aangebakken is: snijbonen toevoegen
- tomatenpuree toevoegen
- pimiento-poeder toevoegen
- water toevoegen tot de pan vol staat
- water goed aan de kook brengen
- witte bonen toevoegen
- als water kookt, rijst en gele kleurstof toevoegen (rijst goed verspreiden)
- verder zout toevoegen (naar smaak)
- laten droogkoken

En dan: opdienen en smullen!

Tegen 23u30 konden we aan tafel. Dit zijn echte Spaanse tafeluren. Tot na middernacht smulden we van de paella (de ervaren rotten aten gewoon uit de pan), en dronken we lekkere 'Baron d'Urzande - Chrianza'.
De babbel bij het eten was even aangenaam als het eten zelf. Jezelf behelpen in brabbelspaans heeft toch zo zijn charme.
Daarna was er nog kaastaart en chocoladetaart (uit de echte Belgische bakker "d'Alicia" in San Pedro, waar Rosie werkt).










Tot slot hebben de mannen nog aan de single-malt whiskey gezeten (een traditie van Juan senior) en hebben de vrouwen de pan propergeschrobt (hoewel dit vrij rolbevestigend klinkt, is het toch ook een traditie).

Tegen 2u hebben we ons naar ons bed gesleept. 't duurde niet lang voor het gesnurk de stilte van de tuin overstemde.