Paella Valenciana

Gisteravond zijn Juan en Rosie (met hun zoon Juan, zijn vriendin Laetitia en 'abuela', la senora Rosa) hun jaarlijkse paella komen maken. Hoewel de kinderen niet dol zijn op paelle (en dus op voorhand fish-'n'-chips hadden gegeten) , was Pieter weer hulpkok.

Tegen 21u had Rosie gedaan met werken en konden we starten.

Hieronder het recept voor de originele paella uit Valencia:
- valenciaanse witte bonen laten weken (24h op voorhand)
- snijboontjes schoonmaken
- vlees in stukken snijden (konijn en kip)
- pan schoomaken
- pan waterpas op vuur zetten
- vuur aansteken
- olijfolie in de pan gieten, tot de helft van het oppervlak 'onder olie' staat
- zout toevoegen
- als de olijfolie heet is, het vlees (kip en konijn) erin doen en met het nodige 'omdraaien' aanbakken.
- als het vlees goed aangebakken is: snijbonen toevoegen
- tomatenpuree toevoegen
- pimiento-poeder toevoegen
- water toevoegen tot de pan vol staat
- water goed aan de kook brengen
- witte bonen toevoegen
- als water kookt, rijst en gele kleurstof toevoegen (rijst goed verspreiden)
- verder zout toevoegen (naar smaak)
- laten droogkoken

En dan: opdienen en smullen!

Tegen 23u30 konden we aan tafel. Dit zijn echte Spaanse tafeluren. Tot na middernacht smulden we van de paella (de ervaren rotten aten gewoon uit de pan), en dronken we lekkere 'Baron d'Urzande - Chrianza'.
De babbel bij het eten was even aangenaam als het eten zelf. Jezelf behelpen in brabbelspaans heeft toch zo zijn charme.
Daarna was er nog kaastaart en chocoladetaart (uit de echte Belgische bakker "d'Alicia" in San Pedro, waar Rosie werkt).










Tot slot hebben de mannen nog aan de single-malt whiskey gezeten (een traditie van Juan senior) en hebben de vrouwen de pan propergeschrobt (hoewel dit vrij rolbevestigend klinkt, is het toch ook een traditie).

Tegen 2u hebben we ons naar ons bed gesleept. 't duurde niet lang voor het gesnurk de stilte van de tuin overstemde.