Terugreis - dag 3 - Romeinse pracht

Dit was de topdag van onze terugreis. Vandaag stonden er maar 480km op het programma: voldoende tijd dus om onze kinderen te laten kennismaken met de pracht van de Frankrijk's Romeinse verleden.

We zijn de dag gestart met buiten te ontbijten (een uniek pluspunt van het Etap hotel) in het zonnetje. Daarna gauw op weg.

Mijn redenering: ik moet het zwaarste geschut bovenhalen om mijn kinderen de cultuurmicrobe te laten opdoen. Wat is er beter dan... le Pont du Gard?

De omgeving was wel grondig anders dan wanneer ik (20 jaar geleden?) de Pont du Gard met vake en moeke heb bezocht.

Met de nodige omkadering over het ingenieursschap van de Romeinen (papa kan het niet laten) en de nodige schattingen waarin de kinderen mee kunnen denken (bv. hoe hoog is de brug? Waarom zijn er uitsteeksels aan de brug?), had ik echt de indruk dat ze 'mee' waren. We zijn tot bovenop de heuveltop geklommen om de brug in al haar glorie ook van bovenuit te kunnen bekijken.

Daarna hebben we met onze blote voeten in de Gardon gestaan. Dit was een unieke combinatie van 'kijken, wandelen en spelen'. Een aanrader voor iedereen met kinderen. De parking kost maar 5EUR voor een hele dag (een sterk contrast met de 30EUR voor ons gezin in de arena van Nîmes).

Ik had hier echt het gevoel van 'God in Frankrijk'.

Ik zat toch nog een beetje in mijn maag met de ontgoocheling die de arena van Nîmes was geweest.
Het amphitheater in Orange is een klasse beter. Dus: op naar Orange. Het amphitheater is iets minder duur dan de arena maar met gratis audiogids (in het Nederlands!). De kinderen waren opnieuw meer dan geboeid. Ik had niet gedacht dat pas bij de 10de audiogids-stop de eerste tekens kwamen van 'het is genoeg geweest'. Een ijsje was de ultieme afloop van dit leuke bezoek. Alweer een aanrader!

Dan hebben we het gros van de afstand afgelegd tot in Beaune, waar het Hotel Dieu ligt, een van mijn onvergetelijke jeugdherinneringen. Ik was eerst verontwaardigd omdat ik dacht dat het mozaiek-dak langs de buitenkant vervangen was door een zwart dak. Ik dacht al aan toeristen-geldklopperij (achteraf bleek dat het dak dat ik voorhad al altijd zwart was geweest). Jeugdherinneringen vervagen...

Nu ja, toch een toegangsticket gekocht en de binnenkant gaan bekijken. Ik moet toegeven: prachtig. En dat vonden de kinderen ook. Als toemaatje hieronder een opname zonder flash van het doek van Rogier Vanderweyden dat er te bewonderen is.


Het laatste stukje naar Dijon werd goedgemaakt door de gedachte dat er terug een degelijke douche in de kamer op ons stond te wachten.

Een meer dan geslaagde dag. Toen ik 's avonds France 3 opzetten bleek er nog een rechtstreeks uitzending van de "Chorégies" te zijn vanuit Orange... met Georges Prêtre en Roberto Alagna. Prachtig! Dat de kindjes erin geslaagd zijn om samen de nacht door te brengen zonder ruzie lijkt een bagatel, maar we hebben er toch van genoten!

Walter.