Uitslaapdag

Vandaag mochten we eens uitslapen. Papa heeft de wedstrijd gewonnen (11u!). Daarna hebben we ontbeten en zijn we onmiddellijk in het zwembad gedoken. De kids presteerden het zelfs om van 12u tot 15u in het zwembad te zitten. Logisch gevolg: Michiel verbrand op de schouders.

Deze avond zijn we weer naar de haven van Puerto Banus gewandeld. Christian heeft bijna de hele weg zelf gestapt.
Eens in Puerto Banus, hebben Christian, Hilde, Elien, Pieter, Michiel en Lieve eerst uitgebreid de markt afgedweild terwijl Walter op een bank de menigte gadesloeg. Best wel gezellig, tafereeltjes met verloren VISA-kaart, kindje dat op de duiven jaagt, kindje dat het bloed vanonder mama's nagels pest, verliefd koppeltje dat 10cm boven de grond zweeft, etc. Soms zouden we meer op een bankje moeten gaan zitten om naar onze wereld te kijken.

Na een dik uur waren de shoppers terug van de markt. Elien heeft een rokje gekregen en mama het verwijt dat ze 'een gierige pin' is, want de jongens kregen geen prullaria (vliegende schotels, helicopters, spinnende autootjes) die ze op de markt verkochten.

Daarna is Elien met Tita en Christian terug naar huis gestapt, terwijl de jongens hun oudjes op sleeptouw namen doorheen de haven. De haven was zoals altijd decadent: auto's die duurder zijn dan ons huis; boten die meer waard zijn dan we gedurende ons leven zullen verdienen. Hoewel... meer waard... het steekt onze jongens hun ogen nog uit, maar mama en papa zijn al lang blij dat ze met hun kids op reis kunnen. "Meer moet dat niet zijn." is een gouden motto. Ik hoop dat onze jongens dat op een dag ook inzien.

Op de terugweg waren de rollen van trekkers en volgers omgekeerd, want de jongens wilden niet naar huis (waar hun bed wachtte).

Elien, Pieter en Michiel komen me net een nachtzoen geven. Slaapwel!

Walter.