Tegen 9u30 zijn we alweer de baan op. Met een bang hartje en een bijpassend eitje onder het gaspedaal vertrekken we richting zuiden. Omdat de kinderen maar een ding willen: zo snel mogelijk tot bij Tita en Uncle Jonathan rijden, stoppen we onderweg niet meer om sightseeing te doen.Tot onze grote vreugde heeft de motor geen 'kuren' meer. Tegen dat we op de AP-7 rijden is de tank alweer bijna leeg. Ik tank deze keer in een merk-station en de duurdere soort diesel. Hopelijk zijn alle zorgen voorbij.
De duik in het zwembad tegen 17u00 was heerlijk!
Walter.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten